دوستداران کودک

چندین پرونده مربوط به موسسه خیریه رو به من  و یکی دیگه از اعضای موسسه ارجاع داده بودند که به عنوان مددکار  هم سری به اونها بزنیم و هم فوریت نیازشون رو تعیین کنیم . در نقاط مختلف شهر  سکونت داشتند  . شنیدن مشکلاتشون به اندازه کافی قلبم رو به درد آورده بود اما آخرین آدرس  رو که متاسفانه نتونستیم خونه اش رو پیدا کنم مربوط بود به   بهشت زهرای قدیم -  جنب قبرستان اعدامیها و...........      همراهم  کنار قبرستان اعدامیها پارک کردو   پیاده شدم و رفتم سر قبرها . فقط اسم و فامیل و تاریخ درگذشت  بدون هیچ توضیح دیگه و یا علت مرگ   معلوم بود که آدرس رو درست اومدیم . اوایل انقلاب مدام میشنیدم که فلانی هم اعدام شد ..... اما اولین بار بود که قبرستانشون رو میدیدم . حس خوبی نداشتم .اصلا با مقوله ای به نام اعدام موافق نیستم . سوار شدم  راهمون رو ادامه دادیم و  رفتیم چند کوچه بالاتر اما نتونستیم پیدا کنیم خونه ای رو که دنبالش بودیم . از دیشب تا این لحظه هنوز فکرم مشغول قبرستان اعدامیهاست  ....