امروز مه زیبایی همه جا رو گرفته بود . احساس میکردی واقعا تو ابرها داری حرکت میکنی . چشم چشم رو نمی دید. همه ماشین ها مجبور شدن تو جاده چراغ هاشون رو روشن کنن . هوا سرد و مه آلود بود. گذشته های دور در ذهنم زنده شد . سالها پیش که یه صبح زود دیدم اسمون صورتیه . فکر کردم پنجره اتاق من نور رو داره صورتی نشون میده . رفتم تو حیاط دیدم نه واقعا همه جا صورتیه . اون روز هم مه غلیظی همه جارو گرفته بود و نور خورشید در گذر از این مه انعکاسی بوجود اورده بود که همه جا صورتی شده بود. بسیار زیبا و به یاد ماندنی . اسمون صورتی . هوای اطراف صورتی . مثه نقاشی بچه ها میموند. شاید هم اون روز خدا نقاشی طبیعت رو بعهده فرشته ها گذاشته بوده و اونها هم درست مثل بعضی بچه ها که فقط از یه مداد رنگی استفاده میکنن همه جا رو صورتی نقاشی کرده بودن .
+ دوشنبه هشتم بهمن 1386  
|
