خاطره ای از سمینار صلح و عدم خشونت علیه کودکان ...................
از اکثر شهرهای ایران نمایندگان انجمن های منطقه ای حضور داشتند. به همت شورای گسترش فرهنگ صلح سمیناری در حمایت از صلح و عدم خشونت علیه کودکان برگزار شده بود. سخنرانیهای بسیار مفید و نمایشگاه های کتاب و غرفه های انجمن های غیر دولتی در حاشیه سمینار تکمیل کننده این برنامه بود. تا بعد از ظهر در سمینار با دیگر اعضاء شهرستانها به سر بردیم . خانم توران میرهادی هم حضور داشتند. که در ساعتهای استراحت حسابی دور و برش شلوغ میشد و عکس گرفتن های نمایندگان با این بانوی همیشه جاودان در عرصه فعالیتهای ادبی و فرهنگی ویژه کودکان و نوجوانان زینت بخش این برنامه ها بود. بگذریم گذشت و گذشت تا اختتامیه برنامه . یک گروه خیمه شب بازی در انتهای برنامه برای رفع خستگی شرکت کنندگان قصد اجرای برنامه داشت. با موسیقی بسیار زیبایی برنامه اجرا میکردند و همه لذت میبردند . اما چی شد یه جملاتی در کلام عروسک گردان شنیدم که اصلا" هر چی از صبح تو سمینار گفته بودند و شنیده بودیم رو برد زیر سوال ..... عروسکها گلوی همدیگه رو گرفتن بودن و دعوا میکردن و یه خشونت درست و حسابی و اون یکی بهش میگفت کاکا سیاه .... کاکاسیاه ....
به یاد جملات برابری نژادی و عدم آموزش خشونت در برنامه ها و .... در سخنرانی های برنامه افتادم و لبخندی زدم و گفتم بیچاره دست اندرکاران سمینار ..... اینهمه زحمت از صبح و روزهای قبل برای تدارک سمینار بعد این عروسک گردان در ربع ساعت همه رو راحت کرد ............
موقع خداحافظی به مدیر برنامه سمینار گفتم عجب عروسک گردانی بودها این آقا کاش از صبح تو سمینار بود که لااقل متن دیالوگهاش رو تطبیق داده بود........
آقای یوسفی با تاسف سری تکان داد و گفت : اینه دیگه مشکلات ما .. تا بخوایم این اندیشه ها رو در فرهنگ همه مردم جا بدیم کلی زمان میبره ....آره کاش بهش گفته بودیم برنامه پیرامون چیه....
البته شنونده ها طبق عادت فقط به موسیقی عروسک گردانی توجه داشتند و دست میزدند زیاد هم به جملاتی که رد و بدل میشد توجهی نداشتند. این بی توجهی و درست نشیندن هم گاهی به درد میخوره ها ...... معلوم نیست از صبح تا حالا هم اصلا" چیزی شنیده باشند... خدامیداند ..........
