عشق به انسانها را تمرین کنیم
نگار - دریا - دختر دریا - گلار - نرگس - نازنین اینها اسم هایی است که دوستان عزیز و خوبم برای نامیدن من بکار میبرند فامیل هم که به اسم دیگه ای صدام میکنند . راستی چرا کسی اسم خودم رو نمیگه ؟ جالبه . نیست ؟ این هم یک لطفی داره که عین دوستی و محبتشون رو می رسونه .
فصل جدیدی در زندگیم ورق خورد . اندیشه هایی که به سرچشمه پیوند خورده . و تا کجا من رو ببره نمیدونم . خودم رو به شاخه هستی آویزان کردم تا شاید پلاسیدگی های روحم تازه بشه .
..........
و اما مرگ پایان نیست
آغاز دویدن هاست
در این سو پای ما آماده میگردد با رنج و فشار و درد
در آن سو سخت می تازیم تا آن مقصد بی مرز
(علی صفایی)
