دوستداران کودک

بر اثر یک حادثه دست راستم سوخت و بعد از سه هفته هنوز ترمیم نشده . ..

همه نگران بودند  و توصیه میکردند  دست نزنی به زخم هات تا جاش نمونه . . مواظب باش که  پوستت درست ترمیم بشه ..  .......

این نگرانی ها برای دست  روبرویی مونه یا برای چشم های خودمون که دیدن زخم رو نمیتونه تحمل کنه و بلافاصله به سر فرمان میده که برگرده و نگاه نکنه ؟؟.. کدومه ؟؟؟.. خب همه اش دنبال دیدن زیبایی ها هستیم این طبیعت بشره .. جای زخم  زیبا نیست .. باید هوای چشم هامون رو داشت ...فقط زیبایی ها رو براش بیافرینیم ......... اما کاش  جای زخم هایی که در مقابل چشم هامون قرار نداره  هم همینقدر برامون اهمیت داشت .زخم هایی که دردش از درد و عذاب اون سوختگی بدتره  زخم هایی که شدیدا احتیاج به ترمیم داره . زخم هایی که دیده نمیشه ...زخم هایی که فقط  با بقیه قوای حسی باید درکشون  کنیم .. به نظر من گوش هم میتونه جای زخم رو بشنوه ..   دل هم میتونه جای زخم رو حس کنه ...  اما اون حواس ما  این جور مواقع همیشه روی نیمکت ذخیره هستند ..   امان از این نیمکت ذخیره که همه جا قرار داره . .....البته امکان خوبیه .. اشکال از خودمونه که  تعویض هامون رو گاهی درست انجام نمی دیم  ...

 به هر حال  بیچاره اون زخم هایی که کسی تو فکر ترمیم جاش نیست . به جرم اینکه دیده نمیشن ..

بین همه اعضا بدن بیشترین سهم خوب و بد  رو برای چشم هامون قائلیم ...

اصلی ترین قضاوت ها رو به عهده اون میگذاریم      میگیم  مردم عقلشون تو چشم شونه

وقت شادی ها و خوش آمد ها                           میگیم  چشمت  روشن

رفت و آمدهای دل رو  از کانال چشم عبور دادیم    میگیم  از دل برود هر آنکس از دیده برفت

جرم  و گناه ذهن رو به چشم نسبت میدیم که    میگیم چشم چرونی نکن.. یا چشم هات رو درویش کن

موقع بروز تنبلی ها در انجام کارهای انباشته      میگیم دست کار میکنه  چشم میترسه

و بسیاری نمونه های دیگه ....

دیروز به پسرم گفتم که اگه فکر کرده میزارم اون پسری که لحظه به لحظه زندگیش رو شاهد بودم اینقدر ساده تن به یک روزمرگی بده و از خودسازی و تحصیل و آموختن اون هم درست در این سنینی که وقتشه  دست برداره  فقط به این دلیل که  تلاش تحصیلی اش  دچار وقفه  شده  اشتباه میکنه ... خندید  و گفت مامان باز دچار خیالات شدی ؟؟  دیگه تموم شد  .  گذشت .. هر چی میخواست بشه دیگه شد .اما میدونستم که این حرف دلش نیست احتیاج به کمک داره تا دوباره به خود باوری برسه  باید کمکش کنم که دوباره بشه همون آدم . اما میرسه میدونم که  موفق میشه  شک ندارم .     . اون  از بچه گی  مرد بزرگی بود . 

  امروز ۱۴ اردیبهشت سالروز تولد پسرمه ( آرش ).  روز پنج شنبه  ۱۴ اردیبهشت ۱۳۶۸  ساعت ۱۳:۴۰ دقیقه متولد شد . تولدش مبارک .

  دکتر سعید البرزی عمل سزارین رو انجام داد .  و آخرین روز کارش بود در شهر ما  .  هر جا هست براش آرزوی توفیق و سلامتی دارم .